Wat ontluikt ons Zielsbewustzijn ....

Gister was ik aanwezig bij een bijeenkomst van systemisch werken.

Systemisch werken is kort gezegd, het opstellen van energetische verbindingen waarmee patronen binnen het systeem worden ontsluierd, waarin mogelijk een spanningsveld ligt besloten. De opstelling kan zowel met objecten of vormen als met representanten, welke de spanningsvelden waarnemen zodra zij zich in het energieveld van de opstelling bevinden.

De opstelling wordt gedaan door de vraagsteller welke vervolgens als toeschouwer toeziet hoe het spanningsveld in de opstelling zich laat onthullen. Voor meer informatie over "systemisch werken" kun je een simpele zoekopdracht via het internet uitvoeren, er is al veel over dit onderwerp geschreven en er zijn diverse coachpraktijken en opleidingsinstituten die met dit fenomeen werken.

Terug naar de bijeenkomst waar ik aanwezig was, werd ik gevraagd om deel te nemen aan een opstelling. De vraagsteller vroeg mij of ik in de opstelling het innerlijk kind van de vraagsteller wilde representeren. Ik stelde mezelf ontvankelijk en stemde toe om in het systeem te stappen van de vraagsteller.

Verwondert was ik over mijn waarneming van de energie van het innerlijk kind. Ik vond het heel mooi om te voelen hoe het innerlijk kind onlosmakelijk verbonden is met lichtheid en sprankeling. Ik voelde de bijzondere kwetsbaarheid en de totale afgescheidenheid van het systeem. Ik heb de energie mogen ervaren als pure onschuld en onbevangenheid. Daarbij heb ik ook mogen ervaren dat; wanneer binnen een systeem spanningsvelden liggen opgeslagen het innerlijk kind zich wezenloos afzijdig houdt. Roerloos stil, bang vanuit kwetsbaarheid.

Zolang spanningsvelden van patronen binnen het systeem besloten liggen is er een onderstroom van zwaarte die altijd onbalans geeft. Zoals ik al eerder in een van mijn blogberichten heb geschreven "onbalans wordt veroorzaakt door een teveel aan gewicht" er dient iets te worden vervangen of ..... verwijdert.

Het innerlijk kind komt uit zijn wezenloze positie als de balans in het systeem is hersteld. De vrijgekomen ruimte wordt gevuld met een lichte sprankelende energie waarmee het innerlijk kind gevoed kan worden.

Naar mijn waarneming is ons innerlijk kind het zielsbewustzijn waarin wij onze innerlijke krachtbron ontmoeten en in staat zijn om onze blauwdruk te leven naar een gemeenschappelijk doel.

Vanuit de energie van vreugde en compassie creëren wij een veilige omgeving voor het ontluiken van ons zielsbewustzijn. Door onszelf te voeden met compassie en vrije expressie creëren wij ruimte en verbinding buiten het systeem waarin we leren scheppen vanuit de blauwdruk van ons bestaan.

Deze ervaring wil ik delen om te inspireren en aandacht te geven aan spanningsvelden die het systeem blijven repeteren. Het evenwicht wordt hersteld door de zwaarte te zien en om te zetten in compassie, waarmee het gewicht wordt weggenomen en het evenwicht herstelt. De ruimte die nu is vrijgekomen zorgt voor ontvankelijkheid naar nieuwe uitdagingen die liggen besloten in de geboorte van ons innerlijk kind.

Ik (h)erken hierin de kwetsbaarheid en voorzichtigheid in het ontluiken van mijn zielsbewustzijn ....
Met passie en verwondering,
Veel liefs Erica

Geboorte

Olieverfschilderij van Erica Argelo