Wij zijn zelf het systeem dat we niet willen. Wij worden bewust van dit feit.

Spiritueel ontwaken is het bewust worden van de patronen die ons bij elkaar houden. Wij mensen handelen als marionetten zonder bewust te zijn van dit feit. Vóór het ontwaken is ons leven niet meer dan een reeks programma's die telkens weer, keer op keer opnieuw worden uitgevoerd.

Ik zie dit fenomeen overal om me heen en er lijkt niets dat ik kan doen, ik kan alleen maar toekijken en zien hoe mensen gevangen zitten in hun eigen gedachtepatronen van machteloosheid.

Desalniettemin geeft dit inzicht mij opluchting.

Ik weet dat ik niet meer pas in het poppensysteem. Zelfs als ik zou willen, lukt het niet, tenzij ik in totale ontkenning van mezelf een masker draag.

Op basis van de programma's blijven mensen nieuwe systemen maken en alleen als men is uitgelijnd met de programma's, kan men deel uitmaken van deze systemen. Zodra één het programma verwerpt is deze ook niet langer welkom in het systeem. Er is geen ruimte voor liefde in dergelijke mechanische systemen. Liefde is spontaan, niet automatisch.

Door blindelings onze krachten te investeren in het systeem, verliezen we onze individuele kracht. We worden het systeem en verliezen onszelf.

Nieuwe systemen vervangen oude systemen, maar het onderliggende probleem blijft hetzelfde; het is allemaal gebaseerd op angst en exploitatie.

Mensen die niet langer "de regels" willen accepteren zijn weggeduwd. Het systeem beslist wat 'goed' en wat 'slecht' is. Het is allemaal gebaseerd op oordelen en niet op liefde. De ego-mind is aan het woord en het hart is het zwijgen opgelegd. Er is wantrouwen, geen vertrouwen.

Wat we nodig hebben, zijn mensen die hun individuele kracht durven aan te spreken. Heelheid is in ons, niet in 'het systeem'. Wanneer onze kracht uit het "het systeem" wordt onttrokken, heeft het geen kracht vanuit zichzelf.

Lange tijd voelde ik me afgewezen door het systeem en dat gaf mij veel verdriet. Nu kan ik zien hoe het collectieve onderbewuste gebruik maakt en slechts gebaseerd is op angst. Ik kan hierin geen aansluiting vinden en wil ook niet langer de spelregels van het systeem blindelings blijven volgen. Ik kijk uit naar verbinding met mensen die willen functioneren vanuit individuele vrijheid. We kunnen co-creëren, zonder onze individuele kracht op te geven.

Buiten het systeem is geen behoefte om bang te zijn, aangezien het angst is wat het systeem draaiende houdt.

We helpen de wereld door de oude systemen niet langer te ondersteunen. We helpen de wereld door onze eigen kracht te hervinden en onze oorspronkelijke eenheid te bevestigen. We kunnen elkaar inspireren om aan te sluiten bij een hartgecentreerde samenleving.

Door weg te lopen van de collectieve controlemechanismen creëren we ruimte voor een spontane organisatie van alle mensen die welwillend zijn.

Een samenleving waarin het hart centraal staat heeft geen formeel lidmaatschap. Het draait op spontane synergie. En ..... het begint allemaal met het creëren van onze individuele vrijheid.

Veel liefs, Erica